Missie: Nieuwe afspraak 🐾

Hoi iedereen!

Ik ben alweer toe aan mijn nieuwe blog van deze maand, mijn derde alweer. Wat vliegt de tijd…

Zoals ik jullie al vertelde in mijn eerste blog heb ik, of beter gezegd mijn geleidehond Wilco, een Facebook en Instagram pagina waarop ik regelmatig foto’s en filmpjes deel van onze avonturen. Ik heb onderstaand stukje voor jullie geselecteerd omdat ik vind dat dit mooi illustreert wat voor fantastisch werk Wilco eigenlijk voor me doet.

Lees mee, en welkom in de wondere wereld van Wilco!

Lieve mensen

 Vandaag stond er iets bijzonders op de planning. Voor mij was het misschien gewoon een werkdag, maar voor mijn baasje was het toch een klein avontuur. 😉

De voorbije tijd hadden we namelijk samen met Petra, de mobiliteit trainster van mijn baasje, een nieuwe route ingeoefend. Petra kent mijn baasje al sinds haar twaalfde en heeft haar dus al heel wat zien groeien. Samen hebben we stap voor stap de weg verkend: van thuis naar het station en vervolgens verder richting de plek van de afspraak.

En vandaag was het zover: voor het eerst moesten we die hele route helemaal zelfstandig afleggen. Petra bleef thuis, wij gingen op avontuur. Of beter gezegd: ik aan het werk en mijn baasje aan het navigeren. Ieder zijn talent, hé! 😉

We vertrokken met de bus richting het station. Ik in mijn harnas, mijn baasje klaar om te navigeren en daar gingen we! Vanaf het station moesten we een andere richting uit dan we gewoon zijn. Nieuwe straten, andere oversteekplaatsen, heel wat mensen en natuurlijk de nodige obstakels. Mijn neus had ondertussen al lang door dat er van alles te beleven viel, maar goed, prioriteiten. We waren aan het werk!

En dat ging eigenlijk bijzonder vlot. Ik bracht mijn baasje netjes naar de juiste plek en even later stonden we aan de juiste deur. Missie geslaagd!

Maar denk je dat mijn werkdag er daarmee op zat? Helaas pindakaas. De terugweg deden we namelijk helemaal te voet, dwars door het centrum van Leuven richting huis.

Dat was nog een hele onderneming. Drukke winkelstraten, mensen die alle kanten uit liepen, fietsers die soms precies denken dat ze alleen op de wereld zijn en overal geurtjes die mijn aandacht probeerden te trekken. Mijn neus had het dus behoorlijk druk, maar ik hield mijn hoofd erbij. Werken, Wilco, werken!

Er was onderweg één klein momentje waarop we even opnieuw richting het station wandelden in plaats van naar het centrum. Oeps! Gelukkig hadden we dat snel door en zaten we meteen weer op het juiste spoor. Zelfs een professionele geleidehond moet al eens een herberekening maken. 😂

Mijn baasje bleef ondertussen rustig navigeren en ik kreeg regelmatig te horen hoe flink ik wel was. "Goed zo jongen!", "Flinke Wilco!" en "Supergoed gedaan!" Nu, ik ben uiteraard niet vies van een complimentje. Een beetje erkenning voor bewezen diensten mag wel, hé!

Maar zonder gekheid: vandaag was voor mijn baasje een belangrijke stap. We hebben samen een nieuwe route afgelegd en bewezen dat we ook op onbekende plekken onze weg kunnen vinden. Dat geeft haar weer wat extra vertrouwen om zelfstandig op pad te gaan en nieuwe bestemmingen aan haar wereld toe te voegen.

En daar doe ik het uiteindelijk voor. Mijn baasje helpen om zelfstandiger en met meer vertrouwen op stap te gaan. Dat ik daarbij ook nog eens regelmatig te horen krijg hoe flink ik ben, is natuurlijk mooi meegenomen.

Zo hebben we vandaag weer een stukje Leuven aan ons parcours toegevoegd. Mijn baasje een ervaring rijker, ik een werkdag goed besteed en samen weer een stapje verder!

En nu is het tijd voor wat welverdiende rust. Want hoe graag ik mijn job ook doe, die pootjes moeten ook af en toe eens kunnen ontspannen. Een professionele geleidehond is tenslotte ook maar een hond. 🐾💛